dinsdag 3 maart 2015

zus&zo


Ik vermoed dat ik hier een jaar of acht ben,samen met broer en zus 1 en 2.Dit is niet bij ons thuis maar bij een familie waar we wel eens op visite kwamen.De ''oma'' die links van ons zit was blind.Maar ze kon goed breien,gewoon op het gevoel.Ze nam de maat door 'je te voelen'en wonderwel paste het wel zo'n beetje.

Ik denk dat er toevallig iemand was met een fototoestel,we zijn duidelijk neergeplant.Broer vond het waarschijnlijk niet nodig zijn ogen te tonen.Een teken van verzet vermoed ik.De zusjes zien er verbaasd uit,zo van hé op tafel zitten..........mag dat zomaar???

Verder is het duidelijk zomer en waarschijnlijk vakantie of zo,want zo ver van huis kwamen we nooit door de week.En zondag was het al helemaal niet,want de zondagse kleren hebben we niet aan.De jurk die ik aan heb is gemaakt door een tante waar ik altijd logeerde in de zomer,dus ik denk dat ik net terug was.

De strikken zijn uit de mode (bij ons in ieder geval) en aan een korte ponny is duidelijk de hand van mijn moeder te zien.We gingen wel naar de kapper,maar niet voor een ponny enkel voor een grote knipbeurt.Mijn broer ging wel vaker,maar bij hem gebeurde dingen zo wie zo vaker.

Zo waren zijn schoenen eerder versleten door het voetballen en zo.Hij was een grootverbruiker van pleisters. Altijd zat er wel een pleister op zijn knieën of ellebogen.

maandag 23 februari 2015

bezoek

Wij wonen vlak bij de begraafplaats,we komen er geregeld op bezoek.Even de steen poetsen. Dan zeg ik wel eens voor de grap tegen de schipper;vergeet de plinten niet.Mijn schoonmoeder was daar altijd kreen op in haar huis. Duizendmaal zei ze dat wel tegen mij,enkel wij hadden geen plinten. Ondertussen nu wel en dus als ik ze stof zo af en toe hoor ik in gedachten mijn schoonmoeder. Ik verzorg de plantjes op het graf, het is zo gedaan. Het tuincentrum is er vlakbij en iets uit kiezen vergt nog de meeste tijd.

Wat ook vlakbij is, is de sirene van het luchtalarm...tja en dus als die afgaat en ik het toevallig hoor zeg ik wel eens tegen de schipper; ze doen weer eens een poging de boel wakker te schudden.Waarop de schipper steevast antwoord;niet gelukt..........

Laatst zag ik een programma..........nou ja de schipper keek er naar........toen ik een man maar hoorde zeuren over de wifi in een B&B......nou die is op de begraafplaats prima.........zit aan de herriemast dus........ik hoor daar niemand klagen.

Bij het graf van mijn ouders kom ik zelden,dat is nogal uit de slinger. Mijn zussen houden dat bij. Meestal als ik dus in mijn geboorte dorp kom ga ik bij de levende op bezoek.Die begraafplaats daar is op een hele mooie plek,op een stukje heuvelrug en heel het dorp ligt er wat lager omheen.Als kind kwam ik daar met mijn opa,die hield daar het park bij op zaterdag als hobby.Al kende hij het woord hobby waarschijnlijk niet.
Onderwijl struinden ik daar rond of liep met een lege kruiwagen te racen.Deed boter,kaas en eieren op het zandpad in mijn uppy.Of tekende met een stokje van alles,waarna mijn opa de boel weer aanharkte.Aten we samen vaak een boterham zittend op een zerk.Eigenlijk vond ik het gewoon een heerlijke plek.

Nu zag de schipper pas geleden een site die al 10 jaar bestaat waar je digitaal een graf kunt bezoeken. Eigenlijk vond ik dat wel wat hebben. Ze vroegen vrijwilligers om foto's te maken van graven. Nou ik dacht, dat wil ik wel doen.Zo kunnen anderen die niet in staat zijn om welke reden dan ook toch het graf van een dierbare zien.......

Om een lang verhaal kort te maken,de gemeente hier was er niet van gecharmeerd.Want ja fatsoenlijk als wij zijn,we zijn het eerst gaan vragen. Uiteindelijk zou ik nabestaanden om toestemming moeten vragen vanwege de aantasting van de privacy.

De begraafplaats is gewoon een openbare plek,iedereen mag daar gewoon komen. Dus eigenlijk vond ik dat privacy gedoe maar flauwekul. Dat aanschrijven is natuurlijk niet te doen, sommige graven zijn wel meer als 50 jaar oud.Zelfs de graven die op het punt staan geruimd te worden te fotograferen was geen optie.

Flauwekul is wel dat iedereen zomaar op de site kan,dat is niet zo.Enkel het begin en daarna moet je je inschrijven.Ook duurt het na het maken van de foto 5 jaar voordat deze zichtbaar is op de site.Je kunt ook weigeren dat de foto er op komt of laten verwijderen,een mailtje is voldoende.

Maar goed nu stond er een stukje in de chocoladelettercourant en diegene was het er niet mee eens.Er was nog een handje vol reageerders die het er ook niet mee eens waren.Drogredenen waren er ook bij en ook nog dat degene die de foto's zouden maken sensatiebelust zouden zijn...............ja ja allemaal in een krant waar ze zelf gek zijn op sensatie...........citaat;
"Wat voor een droevig leven heb je, als je de hele dag op begraafplaatsen loopt om foto’s te maken van grafstenen van vreemden?”


Positief gevolg ...........honderden potentiëlen vrijwilligers meldde zich,waar na de screening er vast nog genoeg overblijven............


Ik hier al eens blogje aan gewaagd,het heet  loslaten


zondag 15 februari 2015

zalig

Vandaag heb ik een kookloze zondag,hoe zalig is dat....de schipper heeft een heerlijke foute uitsmijter gebakken...........Op hoog vuur dat wel.........waarom mannen toch altijd zo gek zijn op een flinke vlam...........tis mij een raadsel.

Maar ach veel verder dan dit reiken de kwaliteiten van de schipper niet..........op kookgebied dan..........erg nee hoor..........niks niet......

Koks zijn trouwens bijna altijd mannen,vind dat toch een raar fenomeen.Ze wijden ook altijd zo lyrisch uit over één of ander gerecht....Voor een gewone 'huisvrouw' als ik.....onnavolgbaar........ingredienten waar ik zelfs nog nooit van gehoord heb,laat staan geproefd.

Ze gebruiken ook nog een vat aan verboden middelen, zoals daar is zout........tjonge ze kieperen er wat op.......niet gezond.Zelfs op vis,nah afgezien van een zoetwatervis hebben de meeste toch in het zoute water gepoedeld.

Ik zie ook wel eens die Pierre Wind langs stormen, hij had dus wel storm kunnen heten...........hij maakt dat het eten zowat ontploft in een chemische reactie.Lijkt mij trouwens totaal niet te pruimen.......

Overigens kijkt de schipper graag naar vreet programma's,dat heel Holland bakt b.v. Gelukkig zijn de kookprogramma's een beetje uit...........toegegeven 't waren wel mannen de winnaars........

Zag trouwens dat er weer flink doorgeborduurd wordt met een op de zelfde leest geschoeid programma........door het oog van de naald............waardeloos vond ik het.........Denk niet dat het zo'n succes wordt als heel Holland bakt.

Vroeg mij trouwens af........wie maakt er tegenwoordig nog kleding thuis..........behalve ik zelf dan...............

Breien,haken of achter het naaimachien.....zalig..........

Leuk hé zo'n zalig blogje op een zalige zondag............



dinsdag 20 januari 2015

mist

WE-300 schrijfuitdaging van Plato,die bedenkt het woord en wij verzinnen de rest........in exact 300 woorden...........deze keer is het woord waarnemen

Het ochtendwaken verloopt niet altijd zoals je verwacht. Ik schuif de gordijnen opzij. Slaperig kijk ik naar buiten. Heb ik mijn bril niet op? toch wel. Door de vensters kijk ik op de gok naar een gesluierde wereld. Verkleind tot hooguit vijftig meter zicht rondom ons verblijf. Een grijze deken ligt uitgestrekt over het land,verbergt alle kenmerken. Je waant je verdwaald in dit lage land als mist het omhuld. Zelfs het geluid is vele decibellen minder.

Koeien zweven als het ware op de damp die het gras verbloemen. Grazen met smaak het onzichtbare gras voor hun hoeven weg. Nieuwsgierig komen ze aan gekuierd als ze beweging zien aan de wallenkant. Schrikdraad versperd hun de weg.

Aan de afrastering heeft de dauw een spinnenweb beneveld met natuur diamanten. Halmen van gras staan zwaar van dauw,voorover gebogen op de dijk. Naast de dijk walmt het water omhoog. Toont voorzichtig haar oppervlak met cirkels,achtergelaten door jagende en opgejaagde.

Een waterkip maakt haar nest op orde,snorkelt daarna de bodem af. Moeder eend maant haar pulletjes naar de overkant. De woerd kijk het spul na, verbolgen om zo weinig aandacht. Twee futen dansen elkaar tegemoet, hun jongen wachten geduldig tot ze een ritje mogen maken. Zwanen gaan verderop buurten en slaan hun machtige vleugels uit. Na een aanloop over hun startbaan komen ze zoevend voorbij.

Net in mijn gezichtsveld zie ik een gloeiend stipje,de zon. Die mag wel eens aan het werk,denk ik. Of ze de boodschap heeft gehoord,gaat ze als een razende van start. Ze stijgt gestaag omhoog en verruimd mijn blikveld, daar komt de einder in zicht. De sluier wordt opgelicht, damp verdampt. De afgebakende mistgrens verliest terrein.

Boerderijen komen in zicht,de kerktoren priemt niet langer door de mist. Het water komt in beweging,boten zijn in aantocht. De dag begint door te klinken.........

kapsel


Zie hier, een oer Hollandse trend...........'t windhooskapsel.....


foto is van het www

maandag 19 januari 2015

fuiken

Ik had al eerder 'een verhaal achter de foto' geplaatst,nu denk ik er over om dat eens vaker te doen.Tja je moet wat hé als je aan de wal bent. De 'klussenbus' is weer op stal gezet en wat mij betreft blijft die daar maar een poosje.

Maar tijdens de interne verhuizing viel mijn oog weer eens op al die foto's. Veel hele oude heb ik eigenlijk niet,tenminste niet waar ik zelf op sta.De schipper heeft er ook wat geërfd waar leuke verhalen over zijn te vertellen.Sommige heb ik dan natuurlijk uit de tweede hand.

Erg chronologisch zal het ook niet gaan,want ja soms cirkelen anedotes rond.........maar van de oorsprong weet ik niet de tijdspanne..........vragen gaat ook niet meer............en de kinderen van toen weten het vaak ook niet meer..........tis maar net wat er nog in een brein is blijven zweven......en dat kan voor een ieder verschillen.......

Juist net voor de kerst is een tante overleden,de jongste zus van mijn schoonvader.De laatst over gebleven van dat gezin ook nog.

Tante had samen met haar man ook een boot.Samen met mijn schoonouders,gingen ze elke zomer op vakantie.Die hadden ook een boot.

Dat ging heel anders zoals wij nu,ze vaarden naar een plek en bleven daar dan de hele vakantie.De vakanties waren natuurlijk ook veel korter in die tijd.Het was de watervariatie van berm kamperen,zoiets bedenk ik mij dan weer.

Favoriet was het Amsterdamse bos,de hele dag was het grut in het bos aan het spelen en aan de waterkant.Alles ging voor de dames bijna net als thuis,zo was het op maandag gewoon wasdag.
Maar als de fuiken was aan de lijn hing te drogen ging er wel een 'sappie' in.............


wordt vervolgd..............

donderdag 15 januari 2015

chic&sjofel

bron Monumenten in Nederland - Zuid-Holland en rijksmonumenten.nl

Deze keer niet een tegenstelling met water als thema maar enkel zijdelings. Deze villa is toch een poosje dagelijks werk geweest van de schipper.Na jaren van verval is de villa gerenoveerd.Nu is het wederom een chic gebouw met appartementen die nog de grandeur van vroeger in zich hebben.

De villa was van oorsprong een buitenplaats gelegen aan de Oude Rijn. De dichter J.C.Bloem is er geboren en heeft zijn jeugd hier doorgebracht.

Bij de villa ontmoette de schipper Martin Bril. Martin was altijd onderweg voor zijn columns. En waar later het boek Heimwee naar Nederland uit samengesteld werd.Het zal geen mens verbazen dat ik van de verhalen van Martin heb genoten.Al reizen wij veelal op een andere manier door Nederland, probeer ik op zijn manier te kijken,al zal ik het nooit zo kunnen beschrijven zoals Martin deed.

Samenvatting

woensdag 14 januari 2015

zon

Kom maar op........... nu winterzon..........we zijn er klaar voor..........voor de zomerzon ook maar ja dat is nog niet aan de orde....

Enkel het regent hier pijpenstelen en de wind wil ook maar niet gaan liggen.....nah dat doe ik zelf dan maar..........

zoek de verschillen.....